در جلسه امتحان عشق من مانده ام و يک برگه سفيد!
يک دنيا حرف ناگفتني و يک بغل تنهايي و دلتنگي............

درد دل من در اين کاغذ کوچک جا نمي شود!
در اين سکوت بغض الود قطره کوچکي هوس سرسره بازي مي کند!
وبرگه سفيد عاشقانه قطره را به اغوش مي کشد!
عشق تو نوشتني نيست بانو..............
در برگه ام کنار ان قطره يک قلب کوچک مي کشم!
وقت تمام است برگه ها بالا..................

چون برگي پاييزي که باد گاهي نوازشم مي کند سوار بر تکه ابري مي شوم سرشار از ارزوهاي محال گاهي
هم سوار بر امواج متلاطم درياي بي مهري بعضيها از صداي شکستنم ذوق مي کنند وصداي التماس دستانم را نمي شنوند.مرا انقدر خرد مي کنند که از من مني باقي نمي ماند من محبت را از مردماني خواستم که عشق را نمي شناسند.............
عشق ورزيدن را از کوير بياموز که دريا بودنش را به افتاب بخشيد....................
شهادت سيد و سالار شهيدان را به تمامي مسلمان جهان  تسليت عرض مي کنم

قلبم مجکوم شد به شکستن غرورم محکوم شد به خرد شدن احساسم محکوم شد به بازي گرفتن چشمانم مجکوم شد به باريدن اما عشقت محکوم شد که بماند در تکه تکه قلبم و قطره قطره ي خونم.............

غربت را هرگز باور ندارم زيرا که هر صبح بر فراز تپه هميشه سبز زندگي به انتظار طلوعت مي نشينم عشق داغيست که تا مرگ نبايد نرود....................

جلسه محاکمه عشق بودو عقل که قاضي اين جلسه بود عشق را محکوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز يعني فراموشي کرد.قلب تقاضاي عفو عشق را داشت ولي همه اعضا با او مخالف بودند.قلب شروع کرد به طرفداري از عشق:اهاي چشم مگر تو نبودي که هر روز ارزوي ديدن او را داشتي؟ اي گوش مگر تو نبودي که در ارزوي شنيدن صدايش بودي؟ و شما پاها که هميشه اماده رفتن به سويش بوديد حالا چرا اين چنين با او مخالفيد؟همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترک کردند.تنها عقل و قلب در جلسه ماندند.عقل گفت:ديدي اي قلب؟همه از عشق بيزارند:ولي من متحيرم با وجودي که عشق از همه بيشتر تو را ارزده چرا هنوز از او حمايت مي کني؟قلب ناليد و گفت:من بدون عشق ديگر نخواهم بود و تنها تکه گوشتي هستم که هر ثانيه کار ثانيه قبل را تکرار مي کند و فقط با عشق مي توانم يک قلب واقعي باشم پس من هميشه از عشق حمايت مي کنم !

          چرا با دل جفا کردي و رفتي                                   مرا تنها رها کردي و رفتي

          دل مجنون و عاشق پيشه ام را                               به هجران مبتلا کردي و رفتي